กินผักหัว กันโรคภัย

ผักหัว ก็คือพืชผักที่มีผลผลิตฝังตัวอยู่ใต้ดินโดยส่วนหัวของจะเก็บเกี่ยวเอาแร่ธาตุและสารอาหารต่างๆ สะสมไว้ภายในหัวนี้ และมีความสมบูรณ์ในตัวเอง

ภายในหัวผักนั้นจะประกอบด้วยสารอาหารจำพวกแป้งและวิตามินต่างๆ สูง คนสมัยโบราณนิยมนำผักหัวบางชนิดที่มีปริมาณคาร์โบไฮเดรตสูงมาผสมข้าว หรือรับประทานแทนข้าวยามขาดแคลนข้าวปลาอาหาร คนป่าประทังชีวิตด้วยผักหัวชนิดต่างๆ ที่หาได้ โดยเฉพาะแถวแอฟริกา และแถบเอเซียเอง โดยผักหัวมีคุณค่าทางอาหารไม่แพ้ข้าวเลยทีเดียว

พืชหัวจัดเป็นไม้ล้มลุกอายุสั้น แต่ให้ผลผลิตสูง ปลูกได้เกือบทั้งปี เป็นพืชเศรษฐกิจที่สำคัญอีกประเภทหนึ่งของประเทศ โดยผักหัว สามารถแบ่งเป็นสองประเภท คือ ผักหัวแบบอาหาร เช่น มันฝรั่ง แครอต มันแกว เผือก มันมือเสือ บีตรูต หัวกลอย หัวบุก และ ผักหัวแบบเครื่องเทศ เช่น ขิง กระเทียม วาซาบิ

ผักหัว สามารถกินสดๆ หรือประกอบเป็นอาหารต่างๆ ทั้งคาวและหวาน บางอย่างเป็นส่วนประกอบสำคัญในตัวยาแผนโบราณต่างๆ ทั้งตำรับไทยและจีน ในหนังสือ “กินผักหัวกินกันโรค” เขียนโดย วันเฉลิม วัฒนวรกิจกุล สำนักพิมพ์แพลนบี ได้รวบรวมความรู้และประโยชน์ต่อสุขภาพของพืชผักตระกูลหัวประเภทต่างๆ อาทิ แครอต กระเทียม หัวบุก หอมใหญ่ หอมแดง มันฝรั่ง เผือก มันเทศ ขิง ข่า ขมิ้น กระชาย กระทือ หัวไช้เท้า ฯลฯ พร้อมเกร็ดความรู้อย่างน่าสนใจทีเดียว

พืชผักหัวเหล่านี้ คนไทยคุ้นชินเป็นอย่างดี เปิดตู้เย็นก็เห็น เข้าครัวก็ต้องพบเจออยู่แทบทุกวี่วัน นอกจากจะใช้ปรุงอาหารจำพวกผัดก็ดี ต้มก็ดี แกงก็รสชาติจัดจ้านแล้ว ยังมีสรรพคุณป้องกันโรคภัยได้สารพัดโรคอีกด้วย เช่น ไข้หวัด ความดันโลหิต โรคกระเพาะอาหาร โรคหัวใจ ไปจนถึงโรคมะเร็ง ภายในเล่มยังมีสูตรอาหารง่ายๆ ที่ใช้ผักหัวเป็นวัตถุดิบให้ไปลองทำกินเองด้วย

ผักหัวเป็นอีกทางเลือกหรือจุดเริ่มต้นของคนที่ไม่ชอบกินผักแต่อยากจะลองกินผักเพื่อสุขภาพดูบ้าง